Olej na płótnie, sygnowany i datowany l.d. “W.Majewski 09”.
Wymiary w ramie: 65x76 cm (50x62 cm)
Władysław Majewski (Proszowice 1881 - 1925 Warszawa) polski malarz. Ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie, po czym prawdopodobnie podjął studia w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, choć w dokumentacji szkoły nie figuruje. Dnia 25.10.1901 roku wstąpił do klasy rysunkowej Johanna Caspara Hertericha (1843-1905) w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, gdzie mieszkał i pracował przypuszczalnie do 1914 roku. Był członkiem Monachijskiego Towarzystwa Sztuk Pięknych. Z Monachium kilkakrotnie jeździł do Włoch i Paryża. Czas I wojny światowej spędził w Rosji, a po jej zakończeniu zamieszkał w Sosnówce koło Wołomina, skąd dojeżdżał do Warszawy, gdzie miał własną pracownię. Od 1921 roku uczył malarstwa w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych im. Wojciecha Gersona. Był członkiem Komitetu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych i Grupy 12. – Majewski malował pejzaże, portrety, martwe natury i kwiaty. Tworzył pod wpływem impresjonizmu i secesji niemieckiej. Podczas pobytu w Monachium malował bawarskie pejzaże i krajobrazy wiejskie – przede wszystkim z doliny Izery i z Tyrolu. W Polsce powstawały podhalańskie pejzaże z okolic Poronina, w latach 20. XX w. – znad Niemna. Jego prace znajdują się w Muzeum Narodowym w Warszawie.
