Konstanty Laszczka, Kobieta Kot, brąz, 1928

„Kobieta kot” to późna rzeźba Konstantego Laszczki, jednego z najwybitniejszych przedstawicieli polskiego modernizmu i symbolizmu. Wykonana z brązu figura ukazuje kobiecą postać o kocich rysach, uchwyconą w dynamicznej, pełnej napięcia pozie. Motyw ten można odczytywać jako metaforę przemiany, instynktu i kobiecej zmysłowości, a także symbol siły i niezależności.

Dzieło wpisuje się w charakterystyczny dla Laszczki nurt poszukiwań organicznych form i emocjonalnej ekspresji, który rozwijał szczególnie w latach 20. XX wieku. Miękkie linie, subtelna deformacja ciała i wyczucie rytmu sprawiają, że rzeźba pulsuje wewnętrznym życiem. Brąz – ulubiony materiał artysty – podkreśla trwałość i szlachetność kompozycji, wydobywając bogactwo światłocienia na powierzchni.



Konstanty Laszczka (1865–1956) był rzeźbiarzem, malarzem i pedagogiem, wieloletnim profesorem oraz rektorem krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jego twórczość, łącząca realizm z symbolizmem i secesyjną dekoracyjnością, stanowi fundament nowoczesnej rzeźby polskiej. Inspirowany naturą, duchowością i sztuką ludową, Laszczka pozostawił bogaty dorobek, który ukształtował kilka pokoleń artystów.