[DOWÓDCA PUŁKU UŁANÓW] II RP Virtuti Militari Po Ostatnim Dowódcy 11 Pułku Ułanów Legionów (Ciechanów) - płk. Mączewski

Krzyż nadaniowy numer 3711 Orderu Virtuti Militari po płk. Władysławie Mączewskim – ostatnim dowódcy 11 Pułku Ułanów Legionów im. Edwarda Rydza Śmigłego, który poprowadził ów pułk do walki w Kampanii Wrześniowej. oficerem kawalerii o pełnym, bojowym życiorysie obejmującym wszystkie kluczowe konflikty o niepodległość Polski w pierwszej połowie XX wieku.

Mączewski (1894–1979) należał do pokolenia legionowego – od 1915 roku służył w Legiony Polskie, przeszedł przez I wojnę światową, a następnie uczestniczył w wojnie polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej. Oficer liniowy kawalerii, ranny, internowany po kryzysie przysięgowym, a od 1918 roku czynnie zaangażowany w budowę struktur Wojska Polskiego.

W okresie międzywojennym rozwijał karierę dowódczą, kończąc szkolenie w Centrum Wyszkolenia Kawalerii i obejmując funkcje sztabowe oraz liniowe. W 1938 roku objął dowództwo 11 Pułk Ułanów Legionowych – jednostki o tradycji legionowej i wysokim prestiżu w strukturach kawalerii II RP.
Jako dowódca pułku wziął udział w kampanii wrześniowej 1939 roku, walcząc m.in. pod Mławą i Kałuszynem. Po kapitulacji dostał się do niewoli niemieckiej, pozostając jeńcem oflagu aż do 1945 roku.

Po wyzwoleniu kontynuował służbę w Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie, osiągając stopień pułkownika. Jego biografia stanowi modelowy przykład losów oficera II RP – od Legionów, przez wojnę 1920 roku, kampanię 1939, niewolę niemiecką, aż po emigracyjną służbę wojskową.
Obiekt klasy muzealnej: nie anonimowe odznaczenie, lecz bezpośredni relikt przypisany dowódcy pułku kawalerii II RP.