Drobne, aczkolwiek bardzo rzadka moneta. Rzadka nie tylko ze względu na nominał, ale również rocznik.
1/4 dukata Augusta III Sasa to pozycja zdecydowanie rzadsza niż przyznany poziom rzadkości w literaturze.
W całej historii największego światowego archiwum Coinarchives, jedynie siedem notowań, a wśród nich egzemplarze powtarzające się.
Mennicza moneta z oceną MS62 od PCGS.
Piękna moneta z najwyższą i jedyną tak wysoką oceną w rejestrze PCGS.
Bardzo nietypowy jak na polskie mennictwo nominał, rzadki w każdym stanie zachowania.
Awers: popiersie w prawo
D G FRID AUG R P D S I C M A & W
Rewers: ukoronowana pięciopolowa tacza ozdobna, pod tarczą inicjały FWôF Friedricha Wilhelma ô Feral, mincmistrza mennicy w Dreźnie w latach 1734-1763
S R I ARCHIM ET ELECT
Złoto, średnica 13 mm
Przez szesnaście początkowych lat swego panowania August III Sas w zasadzie nie prowadził żadnej polityki menniczej. Dopiero w roku 1749 została podjęta decyzja o uruchomieniu produkcji miedzianych szelągów i groszy. Zadanie to realizowały trzy mennice: w Dreźnie, Gruntalu i Gubinie. Z kolei w roku 1752 w Lipsku rozpoczęła się produkcja monet złotych (augustdory i dukaty oraz ich frakcje i wielokrotności), a także srebrnych (talary, półtalary, dwuzłotówki, tymfy, orty, szóstaki, trojaki i półtoraki). Z formalnego punktu widzenia puszczenie w ruch mennic emitujących monety polskie było nielegalne. Nie wyraził bowiem na to zgody polski sejm. To samo można powiedzieć o działalności mennic miejskich w Prusach Królewskich. Gdańsk, Toruń i Elbląg rozpoczęły produkcję menniczą bez pytania o zgodę podskarbiego Karola Sedlnickiego.
