73.00 x 54.00 cm - olej, płótno,sygn. na odwr. na płótnie g.: “Znalazłem czterolistną koniczynkę” | KMikulski | Kraków.1991
na g. listwie krosna: 53,5 x 72,5 [przekreślone] 11 72,5 x 53,5 S/89
Obraz wystawiany, opisany i reprodukowany:
– Kazimierz Mikulski. Malarstwo, Piano Nobile, Kraków II – III 1993, s. nlb, il. barwna;
– Kazimierz Mikulski. Malarstwo, katalog wystawy, IV – V 1999, Desa Unicum, Galeria Willa Struvego, Warszawa, s. nlb., poz. 33, il. barwna;
– Kazimierz Mikulski. Mistrzowie Polskiego Malarstwa Współczesnego, Art & Business Club, Poznań 1999, s. 53, poz. 53 il. barwna;
– Kazimierz Mikulski. Malarstwo, wyd. Desa Unicum, Warszawa 2000, s. 127, il. barwna;
– Kazimierz Mikulski. Malarstwo, Desa Dzieła Sztuki i Antyki, Kraków 18 – 30 XI 2003, s. 55, poz. 41, il. b.
O twórczości Kazimierza Mikulskiego, łączącego elementy surrealizmu z poetycką naiwnością, tak pisała Janina Kraupe: Poezja Mikulskiego i lata pracy dla teatru „Groteska” bardzo dobrze tłumaczą scenerię jego malarstwa, które rzeczywistość wyraża metaforycznie – kobieta pozbawiona indywidualnych cech, nie kojarząc się nigdy z portretem, sprowadzona do roli pięknego idolu niczym już nie zagraża autorowi – sztuczne motyle, papierowe kwiaty, gładkie zielenie wiosennej łąki utwierdzają widza w przekonaniu, że ogląda czystą konstrukcję świata wyimaginowanego – idealny twór możliwy jedynie do zaistnienia w marzeniu na jawie, bo sen jest zawsze nieprzewidzialny i trudno w nim wywołać na życzenie nastrój czystej sielanki.
Kazimierz Mikulski (Kraków 1918 - Kraków 1998) rozpoczął studia malarskie przed II wojną światową w ASP w Krakowie, kontynuował je w latach 1939-1940 pod kierunkiem prof. Fryderyka Pautscha w Kunstgewerbeschule, powstałej za okupacji w miejsce Akademii. Po wojnie ukończył dwuletnie studia aktorskie w Studio Dramatycznym przy Starym Teatrze w Krakowie i do 1948 pracował jako aktor. Jednocześnie w 1945 ukończył Warsztat Filmowy Młodych. W latach 1948-1979 był kierownikiem plastycznym i scenografem Teatru Groteska w Krakowie, dla którego projektował lalki, kostiumy, dekoracje itp. Równolegle cały czas zajmował się malarstwem i działalnością w kręgu Tadeusza Kantora, zrazu jako członek Gru-py Młodych Plastyków, a od 1957 w Grupie Krakowskiej, której był współzałożycielem i prezesem w latach 1965-1967. Był też członkiem zespołu teatru Cricot 2, grał m.in. w spektaklach Kurka wodna, Nadobnisie i koczkodany, Umarła klasa oraz we własnej sztuce Cyrk. W swych obrazach z drugiej poł. lat 40. artysta przedstawiał lekkie, linearne formy unoszące się w pustych przestrzeniach. Było to malarstwo zarazem surrealistyczne i abstrakcyjne. Lecz już ok. 1950 zaczął malować w charaktery-styczny dlań sposób - odrzucając abstrakcję, prezentował niezliczone warianty i układy kilku ulubionych motywów (głowa lub postać kobiety-lalki, koty, motyle).
