Witold-K / Witold Leszek KACZANOWSKI (1932 Warszawa – 2025 Warszawa)
Trzy postacie, 1967
litografia barwna na papierze
sygnowana ołówkiem p.d.: Witold-K 67
oznaczona l.d.: E.A. — épreuve d’artiste, odbitka autorska
wymiary arkusza: 41 × 56 cm, 45 x 63,5 (arkusz)
Kompozycja z 1967 roku należy do paryskiego okresu twórczości Witolda-K. Oszczędna, niemal znakowa forma została zbudowana z uproszczonych, organicznych figur na szarobeżowym tle. Charakterystyczne czarne kontury i rdzawo-pomarańczowe akcenty nadają pracy monumentalny, syntetyczny charakter, bliski językowi nowoczesnej grafiki lat 60.
Witold-K (Wit Leszek Kaczanowski, 1932–2025) –
polsko-amerykański malarz, grafik, rzeźbiarz i fotograf. Urodził
się 15 maja 1932 r. w Warszawie, studiował na Akademii Sztuk
Pięknych w Warszawie m.in. u Eugeniusza Arcta, Wojciecha Fangora i
Henryka Tomaszewskiego.
Na początku kariery projektował plakaty, ilustrował opowiadania (m.in. Stanisława Dygata) i tworzył monumentalne malowidła ścienne – do najważniejszych należy wielka kompozycja na sklepieniu sali widowiskowej Oświęcimskiego Centrum Kultury (1959–1961).
Od 1968 r. mieszkał głównie w Stanach Zjednoczonych, zachowując jednak silne związki z Polską. Jego znakiem rozpoznawczym stały się obrazy z cyklu „Ludzie” – z drobnymi, bezimiennymi sylwetkami zawieszonymi w pustej przestrzeni, o egzystencjalnym, często melancholijnym wydźwięku. Brał udział w kilkudziesięciu wystawach indywidualnych i zbiorowych na świecie; miał m.in. retrospektywę w Otis Art Institute w Los Angeles (1973), pokazy w Zachęcie, Łazienkach Królewskich i Muzeum Narodowym w Krakowie.
Zmarł 12 marca 2025 r., pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
