Marie ČERMINOÁ (Toyen; 1902-1980), Trzy Gracje

heliograwiura barwna, papier welinowy o wysokiej gramaturze, 45 x 37 cm w oprawie passe-partout (widoczny odcisk płyty), numerowana ołówkiem 2/150, sygn. z płyty pod kompozycją faksymile podpisu Toyen, sucha pieczęć wydawcy l. d. : litera K otoczona słowami „EDITION LIMITED CERTIFIED ARTS USA EUROPE SINCE 1998”.
Oryginalny certyfikat.
Toyen (właściwie Marie Čermínová, 1902–1980) była czeską malarką i jedną z najbardziej znanych postaci surrealizmu w Europie Środkowej. Znana była z niezwykłego stylu, który łączył elementy surrealizmu, erotyki i symbolizmu. Prace Toyen często eksplorują tematykę snu, fantazji i ludzkiej psychiki, a jej sztuka pełna jest tajemniczych i poetyckich motywów. Toyen była jedną z nielicznych kobiet działających na tak wysokim poziomie w ruchu surrealistycznym. Jej twórczość, eksplorująca zagadnienia erotyki, płci, podświadomości i marzeń sennych, wyróżniała się na tle innych artystów tego ruchu. Chociaż przez lata jej prace były mniej znane niż dzieła niektórych jej męskich kolegów, dziś jest uznawana za kluczową postać surrealizmu i jedną z najważniejszych artystek XX wieku.
Obraz ten przedstawia trzy kobiety w ekstrawaganckich, stylizowanych strojach oraz kapeluszach, a pod nimi znajduje się grupa siedzących mężczyzn w eleganckich garniturach. Praca cechuje się: stylizacją i dekoracyjnością: postacie są uproszczone, z wyrazistymi liniami i ornamentami, co wskazuje na wpływy estetyki art déco oraz surrealistycznym klimatem: kompozycja wydaje się być sceną teatralną lub symbolicznym przedstawieniem, które może mieć ukryte znaczenie.Toyen często poruszała tematy związane z kobiecością, tożsamością płciową i dynamiką relacji między płciami. W tej pracy uwagę zwraca kontrast pomiędzy dumnymi, wyprostowanymi postaciami kobiet a mężczyznami siedzącymi poniżej, co może sugerować rozważania na temat ról społecznych i relacji władzy.
Praca interpretowana jest jako satyra społeczna lub refleksja nad konwenansami. Obecność wachlarzy, kapeluszy i eleganckich ubrań wprowadza element gry z konwencją – możliwe, że artystka bawiła się formami i symbolicznymi znaczeniami przedmiotów.