Wymiary: Długość całkowita naszyjnika: 56,5 cm
Długość bez zawieszki: 45 cm
Długość zawieszki z kulą granatu: 11,5 cm
Wielkość kuli granatu: 9/8 mm
Wielkość łezki: 9/4 mm
Fasetowany granat kostka: 4/4 mm
Fasetowany rubin kostka: 5/5 mm
Fasetowane koraliki turmalinów: 5 - 4 mm
Ozdobne kółko ze srebra 925 pozłacane: 12 mm
Rozmiar pozłacanego pudełka: 20 x 20 x 3,7 cm
Krótki naszyjnik z naturalnych, szlachetnych granatów o formie fasetowanej kostki, różowych rubinów, cieniowanych turmalinów o formie oponek. Do naszyjnika przyczepiony został wisior z kompozycją kamieni - rubinów, turmalinów, polerowanych granatów, zakończony fasetowaną kulą z granatu. Na łańcuszku za pomocą kółka została przytwierdzona również fasetowana łezka z granatu. Przekładki o formie kwiatków, oponki oraz ozdobne gniecione kółko, zapięcie karabińczyk zostały wykonane ze srebra 925 pozłacanego. Diamentowane koraliki są z mosiądzu pozłacanego.
Literatura
"Inspiracją do powstania obiektu była Postać Zuzanny Ginczanki, jej osobowość jak i poczucie straty wobec jej przedwczesnej śmierci. Dobór materiałów w tym wypadu był jednoznaczny, celowy. Szlachetne granaty to kamienie stosunkowo kruche jednak twarde w obróbce o wyjątkowej, głęboko krwistej barwie. Naszyjnik kolorystycznie koresponduje ze śniadą urodą młodej poetki, jednak na tyle dyskretnie, by jej nie przytłoczyć. Kobieca ozdoba stworzona z naturalnych kamieni, to symbolicznie odwołanie do życia, witalności, urody - jej reprezentacji, szlachetności. Jednak ta ciemnoczerwona "linia życia", dosłownie i w przenośni została zniszczona, przerwana śmiercią. Kolorystyczny porządek naruszają różowe i bordowe rubiny, kolorem śmierci są tu ciemno zielone turmaliny przechodzące w czerń."
DOROTA NIEZNALSKA
Biogram
Polska artystka wizualna identyfikowana z nurtem sztuki krytycznej. Tworzy przede wszystkim obiekty rzeźbiarskie, instalacje, zajmuje się także sztuką wideo i fotografią.
Ukończyła Liceum Sztuk Plastycznych w Gdyni-Orłowie. Jest absolwentką Wydziału Rzeźby ASP w Gdańsku, dyplom uzyskała w 1999 r. w Pracowni Intermedialnej prof. Grzegorza Klamana.
